in

Ψtalk: ”’Εχω διαγνωστεί με χρόνια πάθηση και χρειάζεται να παρηγορήσω και την οικογένεια μου”

Απαντά η Ηλιάννα Πεσσάρη, Ψυχολόγος

Είμαι 24 χρόνων και εδώ και 3 χρόνια έχω διαγνωστεί με μια χρόνια πάθηση. Περνώντας ο καιρός προσπαθώ να το αποδεχτώ και να προχωρήσω και παρ’ όλο που κάποιες φορές μου δημιουργεί πρόβλημα στην καθημερινότητά μου, το παλεύω. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω κυρίως είναι ότι οι γονείς μου, δεν μπορούν να αποδεχτούν αυτό το πρόβλημα υγείας μου και όταν τους λέω ότι μερικές φορές πονάω, αρνούνται να το δεχτούν και το αποδίδουν σε κάτι άλλο (όπως το ότι μπορεί να χτύπησα κάπου) ή όταν είναι να κάνω εξετάσεις κάθε είδους, είτε με αποτρέπουν θεωρώντας με υπερβολική ή αν έχω κάποιο κακό αποτέλεσμα, δεν το αποδέχονται και προσπαθούν να το μεταφράσουν με κάποιον άλλο τρόπο, γιατί φοβούνται να το αντιμετωπίσουν. Εγώ προσπαθώ να τους εξηγήσω, ότι αυτό που κάνουν δημιουργεί πρόβλημα, πρώτα στους ίδιους και μετέπειτα σε εμένα και δεν με βοηθάνε με αυτό τον τρόπο, παρ’ όλο που γενικά δεν μου λένε σε τίποτα όχι και με υποστηρίζουν οικονομικά σε όλα. Τον πατέρα μου καταλαβαίνω ότι τον πονάει πολύ αυτό το θέμα και παρόλο που σε εμάς δεν το συζητάει. Από αυτά που μου λέει καταλαβαίνω πως με όποιον και να συναναστρέφεται εκτός οικογένειας, το αναφέρει και το συζητάει. Επίσης, όταν του λέω ότι δεν είμαι καλά, αποφεύγει να με πάρει τηλέφωνο και να με αντιμετωπίσει. Εγώ έχω αρχίσει να κουράζομαι με το να κάνω μάθημα στους άλλους στο πώς να μου συμπεριφέρονται και να νταντεύω τους άλλους για το δικό μου πρόβλημα και να τους μιλάω για να το αποδεχτούν, ενώ εγώ από μόνη μου προσπαθώ να παλέψω για τον εαυτό μου.

Ευχαριστώ που με διαβάσατε 🙂

Από την: Δέσποινα


Γειά σου Δέσποινα και ευχαριστούμε που μοιράστηκες την ιστορία σου μαζί μας.

Αυτή η κατάσταση που περιγράφεις, ακούγεται πολύ δύσκολη και με πολλά διαφορετικά συναισθήματα μέσα.

Στέκομαι περισσότερο στον πολύ μεγάλο αγώνα που κάνεις μέσα σε όλα αυτά. Νιώθω να αγωνίζεσαι να σταθείς μέσα στην πάθηση, μέσα στη σχέσεις, μέσα στην ίδια τη ζωή και σε φαντάζομαι να πολεμάς αυτόν τον καιρό μόνη σου. Αυτός ο αγώνας από τη μία σε κρατάει δυνατή αλλά από την άλλη σε εξαντλεί.

Είναι μία περίοδος της ζωής που χρειάζεσαι στήριξη και είναι σημαντικό να την λάβεις. Από μόνη της μία διάγνωση φέρνει πόνο και μοναξιά, πόσο μάλλον να αισθάνεσαι ότι οι γύρω σου  χρειάζονται και την δική σου στήριξη.

Είναι πολύ σημαντικό που το έχεις αναγνωρίσει όλο αυτό που συμβαίνει και που καταλαβαίνεις ποιά είναι η δική σου ανάγκη. Βλέπω ότι έχεις κατανοήσει ακριβώς το που οι δικοί σου δυσκολεύονται. Ίσως η ικανότητα σου να καταλαβαίνεις τους άλλους να υπάρχει γενικότερα στη ζωή σου. Και μπορούμε να πούμε ότι είναι μία πολύ όμορφη ικανότητα όσο δεν είναι υπερβολική και δεν σε κάνει να αφήνεις τις δικές σου ανάγκες πίσω. Φαίνεται ότι εσένα αυτό το διάστημα σε έχει κουράσει. Είναι σημαντικό να σε προστατεύεις και να σε φροντίζεις, πριν φροντίσεις όλους τους άλλους, ή τουλάχιστον εξίσου με όλους τους άλλους.

Είναι δυστυχώς πολύ σύνηθες οι άνθρωποι να μην μπορούν να συνδεθούν με τον πόνο, να μην μπορούν να μείνουν δίπλα στο δύσκολο αλλά αντίθετα είτε να το αρνούνται, είτε να το μειώνουν, είτε να δίνουν συμβουλές, είτε να καθησυχάζουν. Τίποτε απ’ όλα αυτά όμως δεν χρειάζεται στην πραγματικότητα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ακούν και να αναγνωρίζουν. Αυτό είναι που οι δικοί σου δεν κάνουν. Και μέσα σε αυτό νιώθεις μόνη και κουράζεσαι.

Είναι πολύ σημαντικό όλη αυτήν την ενέργεια που καταβάλεις για να νταντέψεις τους άλλους να την επενδύσεις στον εαυτό σου και στην αυτοφροντίδα σου.

Η διαδικασία της ψυχοθεραπείας ή ακόμα και η συμμετοχή σου σε μία ψυχοθεραπευτική ομάδα πιστεύω ότι μπορεί να σου δώσει την στήριξη και την φροντίδα που χρειάζεσαι, μέσα σε αυτό που βιώνεις. Μέσα από την προσωπική δουλειά, μπορείς να βρεις έναν άλλον τρόπο να συνδέεσαι με το οικογενειακό σου σύστημα, με τον εαυτό σου και ακόμα και με την πάθηση. Είναι σημαντικό να βρεις τον δικό σου τρόπο να υποστηρίξεις τη θέση σου και τις ανάγκες σου απέναντι σε όλους αλλά επίσης είναι πολύ σημαντικό να πάρεις την φροντίδα που χρειάζεσαι.

Εύχομαι καλή συνέχεια και να σε φροντίζεις!

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Revenge porn…η νέα μορφή κακοποίησης

Βιασμός: Η ψυχολογία του δράστη