in

Η επίδραση της συναισθηματικής νοημοσύνης στην ανθρώπινη συμπεριφορά.


Συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών παρεχόμενων από τα συναισθήματα και τη χρησιμοποίηση τους για την καθοδήγηση της σκέψης και της δράσης.

Στις μέρες μας έχει αναγνωριστεί ως ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την επιτυχία του ατόμου, γι’ αυτό και αρκετοί ερευνητές μελέτησαν τις επιδράσεις της στη διαμόρφωση της ακαδημαϊκής επίδοσης και των διαπροσωπικών σχέσεων, της σχέσης της με την ικανότητα προσαρμογής, την ηθική ανάπτυξη, την προσωπικότητα, την αυτοεκτίμηση και αυτοαντίληψη.

Έρευνες σε παιδιά και εφήβους έδειξαν ότι η συναισθηματική νοημοσύνη συνδέεται θετικά με την καθιέρωση θερμών κοινωνικών σχέσεων μεταξύ εφήβων αλλά αρνητικά με την εκδήλωση παραβατικών συμπεριφορών. Τα άτομα με υψηλά επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης θεωρούνται πιο ικανά, πιο έξυπνα, με φιλικότερες διαθέσεις και καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία απ’ ότι τα άτομα με χαμηλότερα επίπεδα.

Η συναισθηματική νοημοσύνη, επίσης, έχει συνδεθεί θετικά με τις υγιείς οικογενειακές σχέσεις, με υψηλότερη αυτοεκτίμηση και υψηλότερο αυτοσεβασμό των μελών, κοινωνική επάρκεια, μειωμένη χρήση στρατηγικών αντικοινωνικών συμπεριφορών, μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη ζωή και περιορισμένη εμφάνιση κατάθλιψης.

Στον χώρο της εργασίας την συσχέτισαν με θετικότερες αποδόσεις και με περισσότερη επιτυχία, με ανάπτυξη θετικού εργασιακού κλίματος, με ικανότερες συνδιαλλαγές, με αυξημένη κοινωνικότητα και υψηλότερη διαπροσωπική ευαισθησία των εργαζομένων.

Δεν έμεινε, όμως, ανεπηρέαστος ούτε ο χώρο της εκπαίδευσης όσον αφορά τη συναισθηματική νοημοσύνη τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών. Από τη σύνδεση της με την ακαδημαϊκή επίδοση προκύπτει ότι τρεις είναι οι μεταβλητές που είναι σημαντικοί προάγγελοι της ακαδημαϊκής απόδοσης: η διαπροσωπική ικανότητα, η διαχείριση του άγχους και η προσαρμοστικότητα. Μετά από μελέτη της σχέσης των κοινωνικών και συναισθηματικών παραγόντων με την ακαδημαϊκή επιτυχία νεαρών ατόμων προέκυψε, ότι το χαμηλό επίπεδο διαχείρισης του άγχους των φοιτητών συνδέεται αρνητικά με τις υψηλές βαθμολογίες τους στο τέλος της τρέχουσας ακαδημαϊκής χρονιάς και ότι οι φοιτήτριες εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα αποτελέσματα στη διαχείριση άγχους και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς, επηρεάζουν τους μαθητές τους όχι μόνο από αυτά που διδάσκουν και από τον τρόπο που τα διδάσκουν, αλλά και από το πώς συνδέονται οι ίδιοι με τους μαθητές τους και πώς καταφέρνουν ως πρότυπα συμπεριφοράς να διαμορφώσουν τις κοινωνικές και συναισθηματικές βάσεις για την ανάπτυξη του χαρακτήρα των μαθητών τους. Οι εκπαιδευτικοί με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και εποικοδομητικό πλαίσιο για τους μαθητές μέσα στην τάξη καθώς αναπτύσσουν υποστηρικτικές σχέσεις μαζί τους. Προάγουν το σεβασμό και την κατάλληλη επικοινωνία μέσα στην τάξη, την παρακίνηση για την ενεργή εμπλοκή των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία και ενθαρρύνουν τη συνεργασία μεταξύ συμμαθητών.

Συνοψίζοντας, διαπιστώνουμε ότι η αναγκαιότητα ανάπτυξης της συναισθηματικής νοημοσύνης σε ατομικό-οικογενειακό επίπεδο, σε όλους τους εργασιακούς χώρους όπως και στους εκπαιδευτικούς είναι πολύ μεγάλη διότι βοηθάει το άτομο στην αποτελεσματικότερη εργασιακή ή ακαδημαϊκή του απόδοση αλλά και στη βελτίωση της ικανότητας επικοινωνίας του με τα άτομα γύρω του.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ:

 

  • Austin, E. J., Saklofske, D. H., Huang, S. H. S., & McKenney, D. (2004). Measurement of emotional intelligence: testing and cross-validating a modified version of Schutte et al. (1998)
  • Goleman, D. (1999). Η συναισθηματική νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας. [Α. Παπασταύρου, & Τ. Ραΐση, Μετάφ.] Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πλατσίδου, Μ. (2006). Χαρακτηριστικά των εφήβων με υψηλή, μέση και χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Επιστημονική Επετηρίδα της Ψυχολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδας, τόμος Γ΄.
  • Salovey, P., & Sluyter, D. J. (1997). Emotional development and emotional intelligence. New York: Basic Books.
  • Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research.
  • Lopes, P. N., Brackett, M. A., Nezlek, J. B., Schutz, A., Sellin, I., & Salovey, P. (2004). Emotional intelligence and social interaction. Personality and Social Psychology Bulletin.
  • Rosete, D, & Ciarrochi, J. (2005). Emotional intelligence and its relationship to workplace performance of leadership effectiveness. Leadership & Organization Development Journal.

 

 

What do you think?

2 points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ποιες είναι οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού στα παιδιά;

Γιατί το παιχνίδι είναι σημαντικό στην ανάπτυξη του παιδιού;