in , ,

Επηρεάζεται η επαγγελματική μου καριέρα από το γυναικολογικό μου κύκλο;


Η επαγγελματική μας απασχόληση απαρτίζει ένα σημαντικό μέρος της συνολικής μας ζωής. Αφιερώνουμε πολλή ενέργεια και χρόνο στην εργασία μας. Η ισορροπία εργασίας και ζωής είναι δύσκολη, αλλά υψίστης σημασίας, καθώς η μια έχει επιρροή στην άλλη. Ο ρόλος της γυναίκας στον εργασιακό χώρο είναι πλέον καταξιωμένος και εξίσου εκπροσωπούμενος, όσο του άντρα. Παρόλο που τα ποσοστά ενεργών ανδρών και γυναικών στον επαγγελματικό τομέα είναι σχεδόν ισόποσα, ανισότητες στις απολαβές και στις ευκαιρίες συνεχίζουν να υπάρχουν. Επίσης, οι περισσότερες ανώτερες και ηγετικές θέσεις είναι κατειλημμένες από άντρες (Catalyst, 2018). Είναι πολλοί οι κοινωνικοί, βιολογικοί και ψυχολογικοί παράγοντες που ελλοχεύουν το ρόλο της γυναίκας στον εργασιακό χώρο προκαλώντας αρνητικές διαρροές και στην εκτός δουλειάς ζωή τους. Ένας από αυτούς είναι το στίγμα που υπάρχει γύρω από την έμμηνο ρύση και γενικά τον γυναικολογικό κύκλο της γυναίκας.

Όταν αναφερόμαστε στον γυναικολογικό κύκλο της γυναίκας, τρεις είναι οι κύριες φάσεις. Η έμμηνος ρύση, η μητρότητα και η εμμηνόπαυση. Γύρω από όλες αυτές τις φυσιολογικές φάσεις έχουν δημιουργηθεί πολλές κοινωνικές απαγορεύσεις, αισθήματα ντροπής και διακρίσεις που δημιουργούν έμμεσα και άμεσα εμπόδια στην εξέλιξη της καριέρας μιας γυναίκας. 

Η κοινωνική στιγματοποίηση του γυναικολογικού κύκλου είναι τόσο βαθιά θεσμοθετημένη που επηρεάζει ακόμη και τις πεποιθήσεις του γυναικείου πληθυσμού. Δεν είναι λίγες οι γυναίκες που πιστεύουν πως τα εμφανή συμπτώματα του γυναικολογικού κύκλου υποβαθμίζουν την εικόνα τους ως επαγγελματίες (Garber, 2017). Η εκδήλωση των συμπτωμάτων συγκρούεται με την εικόνα του ιδανικού εργαζομένου (Davies, 2014).

Πως όμως οι στερεοτυπικές αντιλήψεις γύρω από τις τρεις κύριες φάσεις του γυναικολογικού κύκλου επηρεάζουν την επαγγελματική εξέλιξη των γυναικών; 

Αρχικά, η εμμηνόρροια είναι μια φυσιολογική σωματική διαδικασία που όλες οι γυναίκες βιώνουν, κατά κανόνα, κάθε μήνα, ξεκινώντας στην εφηβεία μέχρι και την μέση ηλικία. Κάθε γυναίκα βιώνει τα συμπτώματα σε διαφορετική ένταση και συχνότητα. Υπάρχει πολλή μυστικότητα και ντροπή γύρω από την έμμηνο ρύση καθώς και πολύ λίγη εκπαίδευση (Sveinsdottir, 2016). Όπως προαναφέρθηκε, οι γυναίκες έχουν μάθει να αποκρύπτουν τα συμπτώματά τους και βρίσκουν τρόπους να τα αντιμετωπίζουν ή να τα υπομένουν σιωπηλά για να μην δώσουν την εντύπωση πως αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση (High, Marcellino, 1995). Η έμμηνος ρύση συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία των 18 με 25 και συμπίπτει με το επαγγελματικό ξεκίνημα των γυναικών. Ο κυρίως στόχος τους είναι να χτίσουν επαγγελματικές διασυνδέσεις και να μάθουν να διαχειρίζονται το επαγγελματικό άγχος ώστε να μπορέσουν να εξελιχθούν. Έχουν παράλληλα όμως, να διαχειριστούν και την έμμηνο ρύση που έχουν μάθει πως είναι κάτι επίπονο, ενοχλητικό και γενικά αρνητικό, που εμποδίζει την συνολική γνωστική τους απόδοση.

Η ανεπαρκής εκπαίδευση γύρω από το θέμα της περιόδου έχει απομακρύνει την βασισμένη σε ιατρικά, βιολογικά και επιστημονικά στοιχεία επίγνωση των συμπτωμάτων αυτής της γυναικολογικής διαδικασίας και έχει δώσει τη θέση της σε αβάσιμες και στερεοτυπικές αντιλήψεις που θέλουν τις γυναίκες να έχουν προβλήματα θυμού, να είναι βρώμικες και αηδιαστικές (Stubbs, 2004). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γυναίκες να νιώθουν ντροπή και να παραμένουν στην άγνοια, μη γνωρίζοντας σημαντικές λεπτομέρειες που αφορούν τον κύκλο τους (Peranovic, Bently, 2017). Πιο συγκεκριμένα, στις δυτικές κοινωνίες, υπάρχει η πεποίθηση πως το PMS (προ-έμμηνου ρύσης συμπτώματα) και η εμμηνόρροια είναι υπεύθυνα για την έντονη αρνητική αλλαγή διαθέσεων καθώς και την αναποφασιστικότητα.

Πως, όμως, αυτές οι πεποιθήσεις αντικατοπτρίζονται στον εργασιακό χώρο;

Σε έρευνα που διεξήχθη, βρέθηκε πως το 35% του πληθυσμού πιστεύει πως η εμμηνόρροια επηρεάζει τον ειρμό της σκέψης των γυναικών, ενώ το 26% θεωρούσε πως οι γυναίκες δεν είναι σε κατάσταση που μπορούν να εργαστούν. Σε άλλη έρευνα που διεξήχθη στον Καναδά, προσπάθησαν να μετρήσουν την στερεοτυπική αλλαγή της διάθεσης των γυναικών μέσα σε 70 ημέρες (McFarlane, 1988). Σε αυτή συμμετείχαν 27 γυναίκες και 15 άντρες και βρέθηκε πως η περίοδος δεν επηρεάζει άμεσα την διάθεση όπως θεωρείται, απεναντίας οι άντρες είχαν ποικίλες αλλαγές στην διάθεσή τους όπως και οι γυναίκες. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τον McFarlane (1998), η αρνητική διάθεση που συνοδεύει την εμμηνόρροια είναι προϊόν κοινωνικής προκατάληψης. Σύμφωνα με τον Yilmaz (1998), το μόνο που μπορεί να επηρεάζει κάποιες φορές την διάθεση των γυναικών που έχουν εμμηνόρροια, είναι η ευαισθητοποίηση τους στον πόνο λόγω της πτώσης των οιστρογόνων. Παράλληλα, οι στερεοτυπικές αντιλήψεις πως κατά την διάρκεια της περιόδου οι γυναίκες έχουν χαμηλότερα επίπεδα συγκέντρωσης και ξεχνούν δεν έχει αποδειχθεί (Farage, 2008), υπονοώντας πως πρόκειται για ακόμη ένα προϊόν προκατάληψης. Λόγω της άγνοιας στον εργασιακό χώρο, οι γυναίκες που βιώνουν συμπτώματα προ-εμμηνόρροιας, νιώθουν πως απειλείται η καριέρα τους λόγω χαμηλής απόδοσης (High & Marcellino, 1995) και αποφεύγουν τα πηγαίνουν στην δουλειά, γεγονός που πράγματι υπονομεύει την πορεία τους (Dawood, 1988).

Η γονιμοποίηση είναι η δεύτερη σημαντική φάση που χαρακτηρίζει τον κύκλο μιας γυναίκας. Υπάρχει πολύ κοινωνική πίεση γύρω από αυτή την φάση. Ακόμη και αν κάποια γυναίκα δεν επιθυμεί ή δεν μπορεί βιολογικά να κυοφορήσει, δέχεται συμπεριφορές εργασιακής διάκρισης (Gloor, 2018). Κατά την διάρκεια της κυοφορίας η γυναίκα θεωρείται ευαίσθητη, αδύναμη και ακατάλληλη να ολοκληρώσει τα εργασιακά της καθήκοντα. Επίσης, συνήθως η γονιμοποίηση συμπίπτει με την χρονική περίοδο που η εργασιακή καριέρα εξελίσσεται γεγονός που επηρεάζει την απόφαση γονιμοποίησης λόγω διπόλου καριέρας ή οικογένειας. Παράλληλα, ο εργασιακός χώρος είναι τόσο απαιτητικός και πατριαρχικά δομημένος, που προκαλεί έντονο άγχος στις εργαζόμενες γυναίκες που έχουν πάρει μητρική άδεια, για το πως θα μπορέσουν να εξισορροπήσουν οικογένεια και δουλειά (Masser & Grass, 2007). Επιπρόσθετα, μια μητέρα χρειάζεται να θηλάζει το νεογέννητο παιδί της έως δώδεκα μήνες. Η διαδικασία του θηλασμού, ή της αποθήκευσης του γάλατος σε ειδικές συσκευές είναι χρονοβόρα και επαναληπτική, δημιουργώντας την αντίληψη πως δεν είναι αρκετά αξιόπιστες και δεσμευμένες στην εργασία τους (Eidelman, 2012). Υπάρχει αρκετό στίγμα γύρω από τον θηλασμό, που θεωρεί την διαδικασία αηδιαστική και ντροπιαστική (Forrester, 1997). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να σταματούν νωρίτερα τον θηλασμό καθώς θεωρούν πως είναι δύσκολο να διατηρήσουν την εργασία τους παράλληλα (Gabriel, 2018). Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να επιλέγουν την παραίτηση μετά τον τοκετό (Kossek, 2017).

Η τελευταία σημαντική φάση του γυναικείου κύκλου είναι η εμμηνόπαυση. Η εμμηνόπαυση είναι ένα ταμπού θέμα και πολλές γυναίκες αισθάνονται ντροπή να το συζητούν (Jack, 2019). Συνήθως η εμμηνόπαυση έρχεται στην ηλικία όπου οι γυναίκες έχουν την επιθυμία να αλλάξουν την εργασιακή τους θέση και να προχωρήσουν σε ανώτερους και σημαντικότερους ρόλους (Mainiero, 2005). Χαρακτηρίζεται από ορμονολογικές αλλαγές που προκαλούν διαταραχής στο ρυθμιστικό των αιμοφόρων αγγείων με συμπτώματα έντονης εφίδρωσης και ξαφνικής αίσθησης κάψας (Griffiths, 2013). Η εμμηνόπαυση μπορεί να διαρκέσει από ένα έως και δέκα χρόνια και ποικίλει από γυναίκα σε γυναίκα. Το 1980, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είχε ορίσει την εμμηνόπαυση ως ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειμμα οιστρογόνων και οδηγεί το γυναικείο σώμα να είναι ακατάλληλο και πλέον δυσλειτουργικό. Σύμφωνα με τον Bariola (2017), ο γυναικείος ρόλος είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την αναπαραγωγή και η ανικανότητα αυτής υποβαθμίζει την αυτοπεποίθηση και την αυτό-αποτελεσματικότητας των γυναικών. Αυτό έχει αρνητική επιρροή στην αποδοτικότητα στον εργασιακό χώρο (Geukes, 2012). Επιπλέον, σύμφωνα με τον Griffiths (2013), οι γυναίκες δεν αποκαλύπτουν ότι βρίσκονται στην κλιμακτήριο ούτε φανερώνουν τα έντονα συμπτώματα που βιώνουν γιατί γνωρίζουν πως γύρω από αυτή υπάρχει έντονη στιγματοποίηση (High & Marcellino, 1995).  Πολλές φορές η μετάβαση σε αυτή την φάση συνοδεύεται με συναισθήματα κατάθλιψης, άγχους και απόγνωσης.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό που είναι φανερό και στις τρεις φάσεις του γυναικολογικού κύκλου είναι πως πολλά από τα συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες είναι αποτέλεσμα αυτοεκπληρούμενης προφητείας από ριζομένες προκαταλήψεις. Σύμφωνα με τον Burger (1995), όσο πιο πολύ μια γυναίκα στην εμμηνόπαυση σκεφτόταν πως ξεχνάει περισσότερο, τόσο πιο πολύ προκαλούσε το σύμπτωμα. Φαίνεται λοιπόν, πως η αυτο-αντίληψη έχει καίριο ρόλο στο τι σύμπτωμα θα εμφανιστεί σε κάθε φάση. Το κοινωνικό στίγμα είναι ακόμη ένα κοινό που συναντάμε και στις τρεις φάσης. Πολλές φορές η έκφραση συμπτωμάτων αποφεύγεται για να μην υποβαθμιστεί το φύλο και χαρακτηριστεί ως αδύναμο (Chen, 2018). Η επαν-εκπαίδευση πάνω στον κύκλο της γυναίκας είναι σημαντικό να γίνεται σε όλους τους εργασιακούς χώρους αλλά και στα σχολεία.  Ο γυναικείος κύκλος πρέπει να αποκτήσει αναγνωρισιμότητα για να μπορέσει να αποστιγματοποιηθεί. Οι οργανισμοί οφείλουν να γνωρίζουν και να καλύπτουν τις ανάγκες των γυναικών και να αφήνουν τον χώρο να εκφράζονται χωρίς να υπονομεύεται η θέση τους (Griffiths, 2013).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Acker, J. 1990. Hierarchies, jobs, bodies: A theory of gendered organizations. Gender & Society, 4: 139-158.

Bariola, E., Jack, G., Pitts, M., Riach, K., & Sarrel, P. 2017. Employment conditions and work-related stressors are associated with menopausal symptom reporting among perimenopausal and postmenopausal women. Menopause, 24: 247-251.

Burger, H. G., Dudley, E. C., Hopper, J. L., Shelley, J. M., Green, A., Smith, A., . . . Morse, C. 1995. The endocrinology of the menopausal transition: A cross-sectional study of a population-based sample. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 80: 3537-3545.

Catalyst. 2018. Quick take: Women in the workforce—Global (October 31). Retrieved from http://www.catalyst .org/research/.

Chen, C. X., Draucker, C. B., & Carpenter, J. S. 2018. What women say about their dysmenorrhea: A qualitative thematic analysis. BMC Women’s Health, 18(47): 1-8.

Davies, A. R., & Frink, B. D. 2014. The origins of the ideal worker: The separation of work and home in the United States from the market revolution to 1950. Work and Occupations, 41: 18-39.

Dawood, M. Y. 1988. Nonsteroidal anti-inflammatory drugs and changing attitudes toward dysmenorrhea. American Journal of Medicine, 84: 23-29.

Eidelman, A. I. 2012. Breastfeeding and the use of human milk: An analysis of the American Academy of Pediatrics 2012 breastfeeding policy statement. Breastfeeding Medicine, 7: 323-324.

Farage, M. A., Osborn, T. W., & MacLean, A. B. 2008. Cognitive, sensory, and emotional changes associated with the menstrual cycle: A review. Archives of Gynecology and Obstetrics, 278: 299-307.

Forrester, I. T., Wheelock, G., & Warren, A. P. 1997. Assessment of students’ attitudes toward breastfeeding. Journal of Human Lactation, 13: 33-37.

Gabriel, A. S., Volpone, S. D., MacGowan, R. L., & Moran, C. M. 2018, April. A multi-study investigation of the daily experiences of breastfeeding mothers at work. Paper presented at the 78th annual conference of the Academy of Management, Chicago, IL.

Garber, M. 2017, June 29. Mika Brzezinski and Donald Trump’s penchant for blood feuds. The Atlantic. Retrieved from https://www.theatlantic.com/entertainment/archive/2017/06/mika-brzezinski-and-donald-trumps -penchant-for-blood-feuds/532185/.

Geukes, M., van Aalst, M. P., Nauta, M. C. E., & Oosterhof, H. 2012. The impact of menopausal symptoms on workability. Menopause, 19: 278-282.

Gloor, J. L., Li, X., Lim, S., & Feierabend, A. 2018. An inconvenient truth? Interpersonal and career consequences of “maybe baby” expectations. Journal of Vocational Behavior, 104: 44-58.

Goldstein, D. 2000. “When ovaries retire”: Contrasting women’s experiences with feminist and medical models of menopause. Health, 4: 309-323.

Griffiths, A., MacLennan, S. J., & Hassard, J. 2013. Menopause and work: An electronic survey of employees’ attitudes in the UK. Maturitas, 76: 155-159.

High, R. V., & Marcellino, P. A. 1995. Premenstrual symptoms and the female employee. Social Behavior and Personality: An International Journal, 23: 265-271.

Jack, G., Riach, K., & Bariola, E. 2019. Temporality and gendered agency: Menopausal subjectivities in women’s work. Human Relations, 72: 122-143.

Kossek, E. E., Su, R., & Wu, L. 2017. “Opting out” or “pushed out”? Integrating perspectives on women’s career equality for gender inclusion and interventions. Journal of Management, 43: 228-254.

Mainiero, L. A., & Sullivan, S. E. 2005. Kaleidoscope careers: An alternate explanation for the “opt-out” revolution. Academy of Management Perspectives, 19: 106-123.

Masser, B., Grass, K., & Nesic, M. 2007. “We like you, but we don’t want you”—The impact of pregnancy in the workplace. Sex Roles, 57: 703-712.

McFarlane, J., Martin, C. L., & Williams, T. M. 1988. Mood fluctuations: Women versus men and menstrual versus other cycles. Psychology of Women Quarterly, 12: 201-223.

Padavic, I., Ely, R. J., & Reid, E. M. 2019. Explaining the persistence of gender inequality: The work-family narrative as a social defence against the 24/7 work culture. Administrative Science Quarterly. Advanced online publication.

Peranovic, T., & Bentley, B. 2017. Men and menstruation: A qualitative exploration of beliefs, attitudes and experiences. Sex Roles, 77: 113-124.

Stubbs, M. L., & Costos, D. 2004. Negative attitudes toward menstruation: Implications for disconnection within girls and between women. Women & Therapy, 27: 37-54.

Sveinsdottir, H. 2016. The role of menstruation in women’s objectification: A questionnaire study. Journal of Advanced Nursing, 73: 1390-1402.

Yilmaz, H., Erkin, E. F., Mavioğlu, H., & Sungurtekin, Ü. 1998. Changes in pattern reversal evoked potentials during the menstrual cycle. International Ophthalmology, 22: 27-30.


Διάβασε επίσης :

Σεξουαλικές Δυσλειτουργίες 

What do you think?

23 Points
Upvote Downvote

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Δεν μπορώ να προσαρμοστώ σε μία εργασία με αποτέλεσμα συνεχώς να αλλάζω δουλειές”

Μήπως είμαι εγώ το τοξικό άτομο στη σχέση;