in , , ,

Επικοινωνώντας με παιδιά σχολικής ηλικίας


Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αυξάνεται και η ανάγκη για επικοινωνία με τον κόσμο γύρω του. Παράλληλα με την εξερεύνηση του περιβάλλοντος έρχεται και η αμφισβήτηση των ήδη γνωστών βάσεων. Πώς μπορώ να βελτιώσω την επικοινωνία με το παιδί μου και να το βοηθήσω σε αυτό το ταξίδι προς την ανακάλυψη του κόσμου;

* Βρείτε χρόνο για συζήτηση- Μην ξεχνάμε ότι ο χρόνος που περνάμε με το παιδί μας είναι ανεκτίμητος και περνάει χωρίς επιστροφή. Οι φορές που το παιδί θα αναζητά την επικοινωνία μαζί μας όλο και θα μειώνεται. Όσο το παιδί μεγαλώνει, θα έχουμε όλο και λιγότερες ευκαιρίες να κουβεντιάσουμε γι’ αυτό καλό θα ήταν να επιδιώκουμε μια συζήτηση μαζί του.

* Μιλήστε με το παιδί σας με ώριμο τρόπο- Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θέλουν να αναγνωρίζουν οι ενήλικες ότι έχουν μεγαλώσει. Ακόμα και αν κάποιες φορές φέρονται σαν μωρά, θυμώνουν αν τους μιλάμε σαν να είναι πράγματι μωρά.

* Δείξτε σεβασμό- Απαραίτητο συστατικό μιας καλής επικοινωνίας είναι ο σεβασμός ανάμεσα στους συνομιλητές .Γιατί λοιπόν να απουσιάζει στην επικοινωνία με το παιδί μας;

* Κάντε συγκεκριμένες και όχι γενικές ερωτήσεις- Για παράδειγμα, αντί να ρωτήσετε «Πως πέρασες σήμερα στο σχολείο;», μπορείτε να κάνετε την ερώτηση: «Τι είπε ο δάσκαλός σου για την έκθεση που έγραψες;»

* Ακούστε με προσοχή χωρίς να διαφωνείτε ή να ασκείτε κριτική.

* Αντιδράστε με χιούμορ καi παραδεχτείτε τα λάθη σας- Το παιδί νιώθει πιο άνετα απέναντι σε έναν ενήλικα προσιτό, ευχάριστο που αναγνωρίζει ότι κάνει κι εκείνος σφάλματα και όχι όταν έχει να αντιμετωπίσει έναν «ενήλικα αυθεντία».

* Φτιάξτε μαζί κάποιους κανόνες-Όταν το παιδί συμμετέχεις τη διαμόρφωση των κανόνων, είναι πιο πρόθυμο να τους ακολουθήσει.

* Μη σταματάτε την προσπάθεια για επικοινωνία- Ακόμα και αν κάποιες φορές νιώθετε ότι η πόρτα είναι κλειστή, δεν πρέπει να πάρετε τη σιωπή ή την αντιδραστικότητα του παιδιού προσωπικά. Είναι απλά η προσπάθειά του να αποκτήσει ανεξαρτησία.

What do you think?

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ψtalk: “Η απραξία με πνίγει αλλά συνάμα δεν θέλω να κάνω τίποτα.”

Αγχώδεις διαταραχές και φοβίες σε διαφορετικούς πολιτισμούς