in

Αυτοεκτίμηση & Δυσλειτουργικές σχέσεις

Γράφει η Ειρήνη Παναγοπούλου, Κλινική Ψυχολόγος MSc. – Ψυχοθεραπεύτρια


Η αυτοεκτίμηση είναι σημαντική και για τα δύο φύλα, προκειμένου να επιλέξουν ένα σύντροφο που τους αξίζει και να μην εγκλωβίζονται στο φαύλο κύκλο της υποτίμησης, αυτό-υποτίμησης, πεποίθησης έλλειψης (‘δεν μπορώ να φύγω, δε θα μπορέσω να βρω κανέναν άλλον’), περισσότερη κακοποίηση και μεγαλύτερη αδυναμία αντίδρασης.

Η σχέση με τον εαυτό μας είναι η πιο σημαντική ανθρώπινη σχέση που θα έχουμε ποτέ. Ο εαυτός μας είναι το μοναδικό άτομο με το οποίο περνούμε μαζί 24 ώρες την ημέρα, 365 μέρες το χρόνο, από τη στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι τη στιγμή που θα πεθάνουμε. Αν η σχέση αυτή χωλαίνει, με την ‘κασέτα’ στο μυαλό μας να επαναλαμβάνει αρνητικές δηλώσεις, όπως: ‘κανείς δε θα σε θέλει’, ‘χάλια τα έκανες’, ‘είσαι άχρηστος’ , τότε όχι μόνο θα επηρεαστούν αρνητικά όλοι οι τομείς στη ζωή μας, αλλά δεν θα μπορέσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, όσα κι αν μας δίνουν οι άλλοι.

Το πρώτο συστατικό για την ευτυχία δεν είναι η τέλεια συντροφική, αλλά μια υγιής σχέση με τον εαυτό μας. Αν δεν καταφέρουμε να έχουμε αυτό-αποδοχή, χωρίς όρους, τότε ακόμη και αν καταφέρουμε να εγκαταλείψουμε μια κακοποιητική σχέση, πολύ σύντομα θα αναπαράγουμε μια άλλη αντίστοιχη.

Οι άλλοι ουσιαστικά θα αντικατοπτρίσουν σε εμάς την αξία που εμείς δίνουμε στον εαυτό μας.

Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι η αυτοεκτίμηση μπορεί να δημιουργηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Δεν έχει σημασία αν η παιδική μας ηλικία ήταν τραυματική, αν δεν μας την έχει διδάξει κανείς άλλος. Την αυτοεκτίμηση μπορούμε να τη δουλέψουμε. Ο εαυτός μας θέλει δουλειά και δε χρειάζεται να εξαρτόμαστε από κανέναν για να την πετύχουμε. Όσο την αφήνουμε, τόσο κι εκείνη μας αφήνει. Ποια είναι λοιπόν τα βασικά σημεία που θα πρέπει να προσέξουμε, ιδιαίτερα όταν η αυτοεκτίμησή μας βάλλεται στα πλαίσια μιας κακοποιητικής σχέσης;

Οι παρακάτω ιδέες, δεν αντικαθιστούν τη θεραπεία από τον ειδικό ψυχικής υγείας, μπορούν όμως να βοηθήσουν να αποκτήσουμε εργαλεία, που θα μας ενδυναμώσουν.

Το βασικότερο είναι ο θρυμματισμός της άρνησης. Όταν βρισκόμαστε μέσα στην σχέση, συχνά διαστρεβλώνεται η δική μας αντίληψη της πραγματικότητας, με αποτέλεσμα συμπεριφορές που θα κρίναμε σε τρίτους ως απαράδεκτες, να τις αποδεχόμαστε από τον σύντροφο. Κάποιες γυναίκες για παράδειγμα, φτάνουν να πιστεύουν ότι «μερικές μελανιές δεν είναι και τίποτα σπουδαίο, προκειμένου να σώσεις το σπίτι σου…», ενώ άνδρες δικαιολογούν την οικονομική αρπακτικότητα της συντρόφου ως «έτσι είναι οι γυναίκες, θέλουν να τις περιποιείσαι». Όταν έχουμε χαμηλή αυτό-εκτίμηση εξιδανικεύουμε το σύντροφο, θεωρώντας τον ως είδωλο, ανώτερο από εμάς. Με τον καιρό αναπτύσσεται ανοχή και στις πιο απαξιωτικές συμπεριφορές, θεωρώντας τις φυσιολογικές.

Επομένως:

-Αν θέλουμε να ενδυναμώσουμε τον εαυτό μας, θα πρέπει να σταματήσουμε την άρνηση, να σταματήσουμε να ελπίζουμε ότι η συγκεκριμένη σχέση θα αλλάξει στο μέλλον και να πιστέψουμε στη δική μας διαίσθηση.

-Αλλάζουμε τον εαυτό μας, καλλιεργώντας την αυτο-εκτίμηση και τότε αλλάζει η ζωή μας, ανεξάρτητα από τον οποιοδήποτε σύντροφο. Τότε, δεν μας έλκει πια ένας σύντροφος που δε μας σέβεται και μας είναι πολύ πιο εύκολο να φύγουμε. Αντί λοιπόν να αναλωνόμαστε σε ατελείωτες συζητήσεις με τρίτους για αυτά που κάνει ή δεν κάνει εκείνος/η, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ενέργειά μας για να χτίσουμε τη δική μας δύναμη.

-Επιπλέον, έχουμε όλοι ανάγκη από συνεχή ενίσχυση με θετικές δηλώσεις. Βοηθά να επαναλαμβάνουμε στον εαυτό μας, όσο πιο συχνά γίνεται, θετικές δηλώσεις, που έχουμε ανάγκη να ακούσουμε, όπως: «Μου αξίζει να με σέβονται», «Μου αξίζει να με αγαπούν», «Είμαι ικανός, μπορώ να τα καταφέρω», μέχρις ότου το πιστέψουμε. Να πιστέψουμε πραγματικά ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο και πως δε χρειάζεται να θυσιαστούμε για να κερδίσουμε μια αξιοπρεπή ζωή και αγάπη.

δοτικότητα μας κάνει να νιώθουμε πλούσιοι και δυνατοί. Παρότι σε μια ακατάλληλη σχέση «δίνουμε» υπερβολικά πολλά πράγματα, ώστε να κάνουμε τη σχέση να λειτουργήσει, οι σχέσεις δε λειτουργούν υπολογιστικά ή με πίεση. Στην πραγματικότητα, μας απορροφά πολλή ενέργεια, ώστε να μη μπορούμε να είμαστε δοτικοί σε άλλους ανθρώπους γύρω μας, ακόμη και στα παιδιά μας. Μπορούμε να είμαστε δοτικοί προς τους άλλους, έστω κι αν είναι μέσα από ένα χαμόγελο ή μια καλή ευχή, αλλά και με τον εαυτό μας.

-Τέλος έρχεται το «εμβόλιο απόρριψης», θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το βαθύτερο φόβο εγκατάλειψης, που για πολλούς ανθρώπους, είναι πολύ έντονος. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορεί να παραπονιόμαστε διαρκώς για το σύντροφο, να απειλούμε ότι θα φύγουμε, αλλά ποτέ να μη το κάνουμε. Ίσως όμως ο εαυτός μας να μην είναι και τόσο άσχημη παρέα τελικά. Μπορεί μάλιστα να ανακαλύψουμε ότι περνάμε καλά μαζί του!

Βιβλιογραφία:

  • Απόλυτη αυτοπεποίθηση για μια καλύτερη ζωή – Εκδόσεις Λιβάνη
  • Ο θαμπωμένος καθρέφτης του εαυτού μας- Αυτοεκτίμηση και συναισθηματική ενδυνάμωση , Παπάνης Ευστράτιος
  • Σεξ, έρωτας και πάθος, Μην αφήνετε τη χαμηλή αυτοεκτίμηση να τα σκοτώσει- Low Self-Esteem in the Bedroom: How LSE Affects Intimacy, Sorensen Marylin J.

What do you think?

10 points
Upvote Downvote

Ψtalk: “Δεν έχω επισκεφτεί ποτέ ψυχολόγο η αλήθεια είναι ότι το επιδιώκω”

Ψtalk: “Άρχισα να παθαίνω κρίση πανικού μετά από κάθε έντονο καβγά.”