Η νόσος του Alzheimer, μας αφορά όλους

Η νόσος του Alzheimer, μας αφορά όλους


H νόσος του Alzheimer

 

Τι είναι ;

Σύμφωνα με το DSM-IV η νόσος του Alzheimer αποτελεί μία νευρογνωστική διαταραχή, η οποία προκαλεί άνοια. Χαρακτηρίζεται από βλάβες στη μνήμη, που καθιστούν αδύνατη την εκμάθηση νέων πληροφοριών και την ανάκληση των προηγούμενων από τον εγκέφαλο. Αυτό προκαλεί στους ασθενείς γνωστική έκπτωση και έκπτωση στην λειτουργικότητα. Είναι γεγονός πως η νόσος κάνει την εμφάνιση της συνήθως στην τρίτη ηλικία, παρ’όλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί πρώιμα από την ηλικία των σαράντα ετών.

Συμπτωματολογία

Το κύριο σύμπτωμα της νόσου, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω είναι η απώλεια της μνήμης, η οποία γίνεται σταδιακά. Το χαρακτηριστικό που εμφανίζεται συνήθως πρώτο είναι η εξασθένιση της μακροπρόθεσμης μνήμης, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην μπορεί να ανακαλέσει βασικές πληροφορίες για ανθρώπους και γεγονότα. Άλλα συμπτώματα είναι πως ο άνθρωπος ξεκινάει να ξεχνάει εύκολα τις νέες πληροφορίες, καθώς δεν μπορεί να τις διαχωρίσει από τις προηγούμενες που έχει ήδη μάθει. Αντιμετωπίζει προβλήματα στην έκδηλη μνήμη, στην βραχυπρόθεσμη, στην εργαζόμενη, στην προσοχή , αλλά και στην περίφραση.

Τι βιώνει ένας άνθρωπος με Alzheimer

Είναι χαρακτηριστικό πως όταν η νόσος του Alzheimer κάνει την εμφάνισή της, το άτομο αρνείται να το δεχτεί και να μιλήσει στα οικεία του πρόσωπα, ακόμα κι όταν αρχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην αυτόνομη διαβίωση του.

Η καθημερινότητα των ασθενών είναι δύσκολη καθώς αδυνατούν να ανταπεξέλθουν σε δραστηριότητες όπως πχ. η οδήγηση. Επίσης αντιμετωπίζουν προβλήματα στον λόγο, όπως δυσαρθρία. Η ομιλία τους είναι ασαφής και πολλές φορές ακατάλληλη, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό και η κοινωνική τους ζωή, οδηγώντας τους σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Επιπλέον, ένα μεγάλο πρόβλημα που προκύπτει κατά την διάρκεια της θεραπείας τους είναι πως αδυνατούν να ακολουθήσουν σωστά την φαρμακευτική τους αγωγή.

Θεραπεία

Είναι γνωστό πως δυστυχώς δεν υπάρχει θεραπεία που να μπορεί να σταματήσει την πρόοδο στης ασθένειας. Η θεραπείες που υπάρχουν αποσκοπούν στην αντιμετώπιση και όχι στην αποκατάσταση της νόσου. Ο ασθενής πρέπει να ακολουθήσει φαρμακευτική αγωγή και να επισκέπτεται συχνά τον γιατρό του για να παρακολουθείται ο ρυθμός της εξέλιξης της ασθένειας. Υπάρχουν επίσης ειδικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της εξασθένισης στην γλώσσα και εκπαίδευση στη χρήση εξωτερικών βοηθημάτων για την μνημονική δυσκολία. Τέλος, είναι πολύ σημαντική και η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης από κάποιον ειδικό.

 

Βοήθεια από τους οικείους

Με το πέρας του χρόνου είναι προφανές πως τα άτομα αυτά ανταπεξέρχονται όλο και πιο δύσκολα στις απαιτήσεις της καθημερινότητας τους και χρειάζονται όλο και περισσότερη βοήθεια. Είναι επιτακτική η ανάγκη να υπάρχει στο περιβάλλον τους ένα πρόσωπο το οποίο θα βοηθάει στον προγραμματισμό της λήψης των φαρμάκων τους, στην υπενθύμιση των δραστηριοτήτων τους και στην γενικότερη επίλυση των προβλημάτων τους.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th  ed). Washington, DC: Author.

Μαίρη Κοσμίδου (2008): Κλινική Νευροψυχολογική Εκτίμηση, Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιανού

G.Neil Martin (2011): Nευροψυχολογία: Εγκέφαλος και Συμπεριφορά, επιμ. Χαράλαμπος Τσορμπατζούδης, Εκδόσεις Έλλην

ΚοινοποίησηFacebookLinkedIn
Συμμετοχή στη συζήτηση

Archives

Categories