Ψtalk: “Οι φίλες μου με νευριάζουν, γιατί δεν μου προτείνουν να βγαίνουμε βόλτες δεν μου στέλνουν μηνύματα και περιμένουν πάντα από εμένα”.
©️ Dannis Magati. From Pexels.

Ψtalk: “Οι φίλες μου με νευριάζουν, γιατί δεν μου προτείνουν να βγαίνουμε βόλτες δεν μου στέλνουν μηνύματα και περιμένουν πάντα από εμένα”.

Οι φίλες μου με νευριάζουν, γιατί δεν με προτείνουν να βγαίνουμε βόλτες δεν με στέλνουν μηνύματα και περιμένουν
πάντα από εμένα…

Από τον/την:  Ελπίδα

Αγαπητή Ελπίδα,

Αρχικά να σε ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη που μας δείχνεις με το μοίρασμα της δυσκολίας σου. Από ότι καταλαβαίνω είσαι νευριασμένη με τις φίλες σου, καθώς εσύ είσαι αυτή που παίρνει πρωτοβουλία είτε για επικοινωνία είτε για να κανονίσετε να κάνετε κάτι μαζί. Δυστυχώς, δεν αναφέρεις κάτι παραπάνω σε σχέση με την εμπειρία σου αυτή. Όμως, αυτό το οποίο, αν θες, “ακούω” είναι ένα παράπονο για την όλη κατάσταση αλλά και μια στεναχώρια, εκτός από το θυμό, που αναφέρεις και εσύ. Κάτι που αν θες, έχει μια λογική να υπάρχει, εφόσον αισθάνεσαι ότι με έναν τρόπο “πρέπει να τις κυνηγάς εσύ πάντα”. Την ακούω την ανάγκη σου. οι φίλες σου να πάρουν μια φορά την πρωτοβουλία αυτές, είτε με ένα απλό μήνυμα είτε με το να προτείνουν να κάνετε κάτι μαζί, να νιώσεις ότι θέλουν να κάνετε κάτι μαζί. 

Νιώθω ότι στην κατάσταση αυτή το συναίσθημά/συναισθήματά σου να είναι αρκετά έντονα και ίσως αυτό να σε βάζει σε μια διαδικασία να εστιάζεις κατά βάση σε αυτά, στο βίωμά σου. Είναι σημαντικό να καταλάβεις τί είναι αυτό ακριβώς, που σε κάνει να νιώθεις θυμό. Αυτό το οποίο γεννά τα συναισθήματα δεν είναι οι καταστάσεις αυτές καθ’ αυτές (π.χ., δεν μου στέλνουν μήνυμα) αλλά οι σκέψεις που κάνεις εσύ σε σχέση με αυτή, το νόημα που αποδίδεις. Θα σου πρότεινα, να αφήσεις για λίγο το συναίσθημα και να προσπαθήσεις λίγο να εστιάσεις στις σκέψεις που κάνεις με αφορμή το ότι ποτέ δεν στέλνουν ή όταν στέλνεις εσύ μήνυμα. Αυτές οι σκέψεις, ακριβώς επειδή και το συναίσθημα είναι υψηλό, υπάρχει περίπτωση να είναι λίγο πιο ακραίες και άκαμπτες, από ότι είναι τα πράγματα. Θα ήταν βοηθητικό να πάρεις μια απόσταση από αυτές και να τις δεις όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Τί δείχνει ότι όντως ισχύουν οι σκέψεις σου; Τί δείχνει ότι δεν ισχύουν; Π.χ., το πάντα είναι τόσο απόλυτο; Υπάρχουν εξαιρέσεις;  

Επίσης μέσα από αυτή τη διερεύνηση θα καταφέρεις να εντοπίσεις ή να κατανοήσεις ποια ανάγκη σου δεν ικανοποιείται. Κάτι το οποίο είναι σημαντικό, καθώς θα μπορέσεις να βρεις ίσως και άλλους τρόπους, με τους οποίους θα μπορέσεις να την ικανοποιήσεις αλλά και θα σε διευκολύνει να την επικοινωνήσεις και στους άλλους. Είναι σημαντικό να επικοινωνούνται οι ανάγκες μας στους ανθρώπους, που μας περιβάλλουν. Αρκεί αυτό, να γίνεται με ένα λειτουργικό τρόπο: με ένα τρόπο δηλαδή σαφή, να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε αν το μήνυμα είναι κατανοητό από τους άλλους, και να είναι εκφρασμένο με ένα θετικό τρόπο, να δίνει έμφαση στο τί θα ήθελα να κάνει ο άλλος και όχι στο τί να σταματήσει να κάνει ή να μην κάνει.  

Θα ήθελα να ξέρω πόσο καιρό έχεις παρατηρήσει ότι συμβαίνει αυτό. Ήταν κάτι που γινόταν εξ’ αρχής ή είναι κάτι που προέκυψε στην πορεία και σταδιακά άρχισες να στέλνεις μόνο εσύ. Εσύ έχεις σκεφτεί τί μπορεί να ευθύνεται για αυτό; Ποιοι παράγοντες μπορεί να παίζουν ρόλο; Ίσως να έπαιρνες λίγο χρόνο να σκεφτείς, έχοντας στο μυαλό σου αρκετούς παράγοντες, όπως π.χ., το πρόγραμμα των φίλων και άλλους ίσως περιστασιακούς παράγοντες. Αυτό θα σε βοηθήσει να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα και να μην πέσεις στην παγίδα, να αποδόσεις την ευθύνη μόνο σε ένα παράγοντα (π.χ,. “Δεν θέλουν να κάνουν παρέα μαζί μου”.). 

Ακούω την συναισθηματική κούραση, που υπάρχει. Αν μπορέσεις να την βάλεις στην άκρη, τί σκέφτεσαι ότι θα μπορούσες να κάνεις για να αντιμετωπίσεις αυτή την κατάσταση; Με ποιόν τρόπο το έχεις διαχειριστεί μέχρι στιγμής. Τί θα μπορούσες να συνειδητοποιήσεις μέσα από τις προηγούμενες προσπάθειες (αν υπήρξαν). Μπορείς, αν θέλεις, να δοκιμάσεις (σαν πείραμα), να δοκιμάσεις τις λύσεις, που έχεις σκεφτεί και να δεις τί αποτελέσματα θα έχει αυτό.  

Κάτι άλλο που θα ήθελα να έχεις στο μυαλό σου είναι ότι στο πλαίσιο των σχέσεων, όλων (όχι μόνο την φιλικών), οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αποκωδικοποιούμε τη συμπεριφορά των άλλων, να παρατηρούμε τα μοτίβα συμπεριφοράς τους και με αυτό τον τρόπο να δίνουμε ταμπέλες ή να προκύπτουν οι ρόλοι (π.χ., αυτός που αναλαμβάνει να οργανώνει πράγματα, αυτός που θα στείλει μήνυμα, αυτός που θα διεκδικήσει κοκ). Με αυτό τον τρόπο βρίσκεται μια ισορροπία και σταθερότητα. Ίσως θα έπρεπε να σκεφτείς και εσύ το ρόλο που έχεις στις φιλικές σου σχέσεις, αν το ίδιο στυλ/ μοτίβο συμπεριφοράς το έχεις και σε άλλες σχέσεις σου. Αν είναι κάτι που θέλεις, έχει νόημα για εσένα, σε εκφράζει, σε ικανοποιεί. Είναι σημαντική η οριοθέτηση τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους.  

Ελπίδα, ελπίζω να βρεις την επικοινωνία μας αυτή βοηθητική: να σε βοηθήσει ίσως να οργανώσεις το βίωμα και να σου δώσει μια μικρή “κατεύθυνση” για το πώς να κινηθείς. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μια ξεκάθαρη εικόνα, για το τί συμβαίνει και το τί έχεις ως ανάγκη. Πήρα την πρωτοβουλία να κάνω μια εικασία, οπότε ίσως να μην έχω πέσει και εκατό τοις εκατό σε αυτό που έχεις ανάγκη. Αν χρειαστείς κάτι άλλο, η ομάδα και εγώ είμαστε στη διάθεσή σου. Μην διστάσεις! Ελπίζω να ανακουφιστείς σύντομα!  

ΚοινοποίησηFacebookLinkedIn
Γραμμένο από
Μαρία Μούτα - Ψυχολόγος, Εκπ. Γνωστική Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια
Συμμετοχή στη συζήτηση

Archives

Categories